EUROPEJSKIE ORGANIZACJE NORMALIZACYJNE

Organizacje opracowujące → europejskie normy, najczęściej w oparciu o mandat udzielany przez Komisję Europejską, ale czasami także z inicjatywy → Krajowych Organizacji Normalizacyjnych. Europejskie organizacje tworzą grupy robocze obejmujące ekspertów zgłaszanych przez organizacje krajowe.

Grupy te opracowują wstępne wersje norm, poddawane następnie ściśle zdefiniowanemu procesowi konsultacji i akceptacji, dzięki któremu normy przyjmowane są wówczas, gdy osiągany jest konsens w zakresie ich zawartości merytorycznej.

Zgodnie z obowiązującymi regułami eksperci nie reprezentują ani macierzystych organizacji, ani swoich pracodawców. Pełne członkostwo w Europejskich Organizacjach Normalizacyjnych jest koniecznym warunkiem przystąpienia do Wspólnoty Europejskiej.

Polska stała się pełnoprawnym członkiem Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (fr. Comité Européen de Normalisation – CEN), Europejskiego Komitetu Normalizacji Elektrotechniki (fr. Comité Européen de Normalisation Electrotechnique – CENELEC), oraz Europejskiego Instytutu Norm Telekomunikacyjnych (ang. European Telecommunications Standards Institute – ETSI) od 1 stycznia 2004, a do Wspólnoty Europejskiej weszła 1 maja 2004. Organizacje ESB mają także swoje odpowiedniki w normalizacji ogólnoświatowej – są to odpowiednio: ISO, IEC i IEEE.

Państwa członkowie Europejskich Organizacji Normalizacyjnych CEN i CENELEC Proces udzielania mandatów Europejskim Organizacjom Normalizacyjnym, zobowiązujących te organizacje do przygotowywania norm wspierających prawo wspólnotowe
 

Źródło: Leksykon Terminów Kolejowych





« powrót do kategorii